Wydawać by się mogło, że podchodzenie na skiturach to żadna filozofia – trzeba iść do przodu i do góry, w stronę szczytu i późniejszego zjazdu. Początkujący skiturowcy często mierzą się jednak z problemami i właściwa koordynacja stanowi dla nich nie lada wyzwanie. Odpowiednia technika pozwoli na płynne poruszanie się w zróżnicowanym terenie i warunkach śniegowych oraz przede wszystkim efektywne wykorzystanie energii, dzięki czemu nie będziemy tracić sił na niepotrzebne ruchy i nasze wycieczki będą dłuższe i przyjemniejsze.
Co to znaczy efektywne?
Efektywne poruszanie się na skiturach to przede wszystkim jak najrzadsze odrywanie nart od podłoża (chyba, ze teren tego wymaga). Nie człapiemy, stawiamy kroki posuwiście i rytmicznie, długość kroków jest naturalnie dostosowana do naszego wzrostu i możliwości. Im stromsze podejście, tym krótsze kroki.
Wiązania skiturowe posiadają piętki o różnej wysokości podpórek – skracają one nasz krok, ale ułatwiają podchodzenie w stromym terenie. Na stromszych odcinkach, gdy zaczynamy się czuć niepewnie, dobrym rozwiązaniem jest dociskanie narty do podłoża, a nawet lekkie cofnięcie narty, by śnieg dobrze wczepił się w foki. Kiedy jest tak stromo, że ciężko jest już poruszać się na wprost, przerzucamy się na zakosy.
Kolejnym bardzo ważnym elementem jest praca rąk i kijków. Podczas podchodzenia ręce powinny pracować naprzemiennie do nóg i rytmicznie. Im stromszy teren, tym mocniejsze wspieranie i wybijanie się z kijka. Kijki powinny być regulowane, skiturowe posiadają dłuższą sekcję piankowej rączki, którą chwytamy np. przy trawersowaniu, gdzie jeden kijek jest wyżej, niż drugi. Kijki muszą być dopasowane do naszego wzrostu oraz terenu. W narciarstwie alpejskim długość kijków powinna być taka, by w łokciu osiągnąć kąt prosty. W skitouringu kijki powinny być nieco dłuższe, ale to, o ile zależy właśnie od warunków, śniegu i terenu.
Ostatnim elementem jest wykorzystywanie jednostronnego poślizgu fok do krótkich zjazdów na fokach i kontrolowanego „poślizgu do przodu”, co przyspiesza poruszanie się i oszczędza energię. Aby móc wykorzystać naturalne właściwości fok, należy przestrzegać zasad dotyczących rytmicznego, posuwistego i dość szybkiego kroku skiturowego, bez odrywania nart od śniegu.
